Ben ise derin bir nefes aldım.
Yıllardır omuzlarımda taşıdığım yük sanki bir anda kaybolmuştu.
Salonun çıkışına doğru yürürken Kaan yanıma geldi.
"Görevim bitti." dedi gülümseyerek.
"Sanırım artık oyunculuk ücretini hak ettim."
İlk kez içtenlikle güldüm.
"Kesinlikle hak ettin."
Birlikte dışarı çıktık.
Akşam güneşi yüzümü ısıtırken geriye dönüp salona son kez baktım.
Eskiden o binaya bakınca aklıma ihanet gelirdi.
Şimdi ise yalnızca kapanmış bir defter görüyordum.
İnsan bazen intikam almak için bağırıp çağırmak zorunda değildir.
En büyük adalet, seni değersiz gören insanların sonunda kendi yaptıklarıyla yüzleşmesidir.
Eski kocam her şeyini kaybetmişti; itibarını, evliliğini ve özgürlüğünü...
Ben ise o gün tek bir şey kazanmıştım.
Yıllar sonra ilk kez, gerçekten özgürdüm.